“Neftçi” oyunun ilk dəqiqələrində çox yüksək enerji və ön xətt pressinqi ilə başladı.

Komanda rəqibin müdafiədən çıxışını sürətlə pozdu, topu irəli zonalarda qazandı və ilk on dəqiqə ərzində 2:0 hesablı üstünlük əldə etdi.

Erkən qollar “Neftçi”nin hücum planının düzgün işlədiyini göstərirdi: top qazanıldıqdan sonra şaquli istiqamətdə sürətli oynamaq, rəqib müdafiəsi tam yerləşməmiş hücumu bitirmək və cərimə meydançasına çoxsaylı giriş etmək.

Lakin iki qoldan sonra “Neftçi”nin davranışı dəyişdi. Komanda əvvəlki kimi yüksək pressinqi davam etdirə bilmədi, müdafiə xətti bir qədər geri çəkildi, hücum xətti isə irəlidə qaldı.

Bunun nəticəsində xətlər arasında böyük məsafə yarandı. “Dinamo Minsk” ilk pressinq xəttini keçdikdən sonra yarımmüdafiədə daha rahat top qəbul etməyə və “Neftçi”nin müdafiə xəttinə qarşı say üstünlüyü yaratmağa başladı.

“Dinamo Minsk”in əsas taktiki üstünlüyü oyunun emosional axınına reaksiya verməsi oldu. Belarus klubu 0:2-dən sonra plansız şəkildə bütün qüvvə ilə irəli atılmadı.

Onlar topa nəzarət dövrlərini uzatdı, meydanın enindən istifadə etdi və “Neftçi”nin pressinq məsafələrinin böyüməsini gözlədi.

Cinah müdafiəçilərinin irəli çıxması ilə genişlik yaradılır, cinah oyunçuları daxili zonalara daxil olur, mərkəz yarımmüdafiəçiləri isə ikinci topları toplamaq üçün hücumun arxasında mövqe tuturdu.

“Neftçi” topu qazandıqdan sonra əvvəlki dəqiqliyi göstərə bilmirdi. Komanda çox tez hücuma keçməyə çalışdığı üçün topu bir neçə saniyə ərzində yenidən itirirdi.

Beləliklə, müdafiə futbolçuları bir hücumu dəf etdikdən dərhal sonra yenidən geriyə qaçmağa məcbur olurdu. Bu proses həm strukturun, həm də fiziki imkanların zəifləməsinə səbəb oldu.

Topa sahibolma vasitəsilə oyunu sakitləşdirmək, rəqibin ritmini azaltmaq və komandanı irəli çıxarmaq mümkün olmadı.

Müdafiə keçidlərində də ciddi problemlər yarandı. “Neftçi” hücuma çıxarkən cinah müdafiəçiləri irəli gedir, lakin top itkisindən sonra onların arxasında boş sahə qalırdı.

Dayaq zonasında bu boşluğu bağlayacaq kifayət qədər sıxlıq olmadığından “Dinamo Minsk” bir və ya iki ötürmə ilə “Neftçi”nin müdafiə xəttinə çata bilirdi.

Xüsusilə cinahdan mərkəzə edilən ötürmələr və cərimə meydançasının önündə qazanılan ikinci toplar qonaqlar üçün təhlükəli vəziyyətlər yaratdı.

Birinci hissənin sonlarında buraxılan qol psixoloji baxımdan dönüş nöqtəsi oldu. “Neftçi” fasiləyə hesabda öndə getsə də, oyunun təşəbbüsü artıq “Dinamo Minsk”in tərəfində idi.

İkinci hissənin əvvəlində buraxılan bərabərlik qolu isə komandanın planını tamamilə pozdu. Bundan sonra “Neftçi” nə əvvəlki yüksək pressinqinə qayıda bildi, nə də orta blokda kompakt müdafiə qura bildi.

“Dinamo Minsk” ikinci hissədə oyunu daha yaxşı idarə etdi. Onlar “Neftçi”nin topun olduğu tərəfə həddindən artıq sıxlaşmasından istifadə edərək hücumu əks cinaha keçirir, müdafiə blokunu yan istiqamətdə hərəkət etdirir və boşalan zonaya daxil olurdular.

Belarus klubu həm mövqe hücumunda, həm də top itkisindən sonrakı keçidlərdə daha balanslı görünürdü. Hücuma çoxsaylı oyunçu qoşulsa da, topun arxasında müdafiə balansı saxlanılırdı.

“Neftçi”nin məğlubiyyətini yalnız fərdi səhvlərlə izah etmək düzgün olmaz. Əsas problem komanda strukturunun mərhələli şəkildə dağılması, pressinqin koordinasiyasının zəifləməsi və oyunun tempinin idarə olunmaması idi.

2:0-dan sonra komanda ya yüksək pressinqi kollektiv şəkildə davam etdirməli, ya da bütün xətləri birlikdə geri çəkərək kompakt orta blok qurmalı idi.

“Neftçi” isə bu iki modelin arasında qaldı: ön xətt rəqibə təzyiq göstərməyə çalışdı, arxa xətt geri çəkildi və yaranan boşluqlardan “Dinamo” istifadə etdi.

SPORTİNFO.AZ