Azərbaycan klublarının avrokubok qarşılaşmaları həm nəticə, həm də taktiki məzmun baxımından tamamilə fərqli ssenarilərlə yadda qaldı.
“Sabah” KuPS üzərində 1:0 hesablı qələbə qazanaraq oyuna nəzarət edən və rəqibin güclü tərəflərini məhdudlaşdıran komanda təsiri bağışladı.
“Neftçi” isə “Dinamo Minsk”lə qarşılaşmaya çox uğurlu başlasa da, 2:0 hesablı üstünlüyünü qoruya bilmədi və meydanı 2:4 hesablı məğlubiyyətlə tərk etdi.
Bu iki oyun Avropa səviyyəsində yalnız yaxşı başlanğıcın və ya topa daha çox sahib olmağın kifayət etmədiyini, keçidlərin və oyunun müxtəlif fazalarının idarə edilməsinin daha böyük əhəmiyyət daşıdığını göstərdi.
“Sabah”–KuPS görüşündə yeganə qolu ilk hissənin əlavə vaxtında Velko Simiç İvan Lepinyitsanın ötürməsindən sonra vurdu.
“Sabah” topa sahib olduğu zaman əsasən meydanın enindən istifadə etməyə, KuPS-un kompakt müdafiə blokunu üfüqi istiqamətdə hərəkət etdirməyə çalışırdı. Mərkəz müdafiəçilərinin və dayaq yarımmüdafiəçisinin iştirakı ilə ilk xəttdə say üstünlüyü yaradılır, cinah müdafiəçiləri irəli çıxaraq meydanı genişləndirirdi. Bu quruluş cinah oyunçularının daha çox daxili koridorlara keçməsinə və rəqibin yarımmüdafiə ilə müdafiə xətti arasındakı zonalarda top qəbul etməsinə şərait yaradırdı.
KuPS top rəqibdə olduğu zaman daha çox orta və aşağı blokda müdafiə olunurdu. Finlandiya klubu meydanın mərkəzini sıx saxlamağa, “Sabah”ı cinahlara istiqamətləndirməyə və ötürmədən sonra rəqibi xətt kənarında sıxışdırmağa çalışırdı. Onların müdafiə planının əsas məqsədi cərimə meydançasının mərkəzini bağlamaq, “Sabah”ı çoxsaylı yan ötürmələrə məcbur etmək və top qazanıldıqdan sonra sürətli əks-hücuma çıxmaq idi.
“Sabah” bu müdafiə blokuna qarşı səbirli davrandı. Komanda hər hücumda dərhal şaquli ötürmə axtarmırdı; top bir cinahdan digərinə keçirilir, KuPS-un bloku hərəkət etdirilir və yalnız uyğun boşluq yarandıqdan sonra xətlərarası ötürmə verilirdi. Bu səbəbdən “Sabah”ın hücumları bəzən yavaş görünə bilərdi, lakin ümumi məqsəd top itkisi riskini azaltmaq və rəqibin əks-hücum imkanlarını məhdudlaşdırmaq idi.
Hücumların ən vacib elementlərindən biri cinahda qurulan üçbucaqlar idi. Cinah müdafiəçisi genişliyi saxlayır, cinah oyunçusu daxilə girir, mərkəz yarımmüdafiəçisi isə onların arasında dəstək mövqeyi tuturdu. Bu struktur “Sabah”a həm xətt boyunca irəliləmək, həm də geriyə ötürmə ilə hücumu yenidən qurmaq imkanı verirdi. KuPS-un cinah yarımmüdafiəçisi irəli çıxanda onun arxasında boşluq yaranırdı və “Sabah” həmin zonaya üçüncü oyunçunun qaçışı ilə daxil olmağa çalışırdı.
“Sabah”ın ən güclü tərəflərindən biri müdafiədən hücuma deyil, məhz hücumdan müdafiəyə keçidi oldu. Top itirilən kimi yaxınlıqdakı futbolçular dərhal topun olduğu zonanı bağlayır, ilk ötürməni gecikdirir və KuPS-un sürətli hücuma çıxmasına imkan vermirdi. Bu əks-pressinq sayəsində Finlandiya təmsilçisi topu qazandığı epizodların bir çoxunda rahat şəkildə irəli ötürmə verə bilmirdi. KuPS tez-tez uzun top oynamağa məcbur olurdu və “Sabah”ın müdafiəçiləri ikinci top uğrunda mübarizədə komandanın balansını qoruyurdu.
Velko Simiçin qolu da “Sabah”ın hücumdakı səbrinin nəticəsi idi. Komanda ilk hissənin sonuna qədər təzyiqi davam etdirdi, hücumu vaxtından əvvəl bitirmədi və cərimə meydançasında uyğun mövqe yaratdıqdan sonra nəticə əldə etdi. Bununla belə, ümumi üstünlük daha böyük hesabla nəticələnmədi. Əsas problem hücumların son mərhələsində müşahidə olunurdu: bəzən son ötürmə gecikirdi, bəzən cərimə meydançasında kifayət qədər oyunçu olmurdu, bəzi epizodlarda isə zərbə sıx müdafiə blokunun içindən vurulurdu.
KuPS-un planı tamamilə uğursuz hesab edilməməlidir. Finlandiya klubu uzun müddət oyunda qaldı, hesab fərqinin böyüməsinə imkan vermədi və cavab qarşılaşması öncəsi real şansını qorudu. Onlar topa az sahib olduqları dövrlərdə belə mərkəzi zonanı tam açmadılar, hava toplarında fiziki gücdən istifadə etdilər və standart vəziyyət qazanmağa çalışdılar. “Sabah”ın üstünlüyünə baxmayaraq, 1:0 hesabı KuPS üçün idarəolunan nəticədir.
SPORTİNFO.AZ
