Dünya çempionatının ilk yarımfinal oyununda İspaniya ilə Fransa üz-üzə gəldi.

Prineylilər hər hissədə vurduğu 1 qolla adını finala yazdırdı.

İspanların heyətində Rodri fırtına kimi əsdi. Yarımmüdafiəçi meydanın mərkəzini tam nəzarəti altına aldı.

Fransalı orta sahə oyunçuları boş yer axtardığı vaxt o, artıq həmin zonaları bağlayırdı.

Rəqib oyunu sürətləndirmək istəyəndə o tempi aşağı salırdı. İspaniyanın sürəti artırmağa ehtiyacı yarananda isə bütün hücumlar məhz onun vasitəsilə başlayırdı.

Rodri sadəcə dayaq yarımmüdafiəçisi kimi çıxış etmirdi, bütün oyunun ritmini idarə edirdi.

Ən təsirlisi ötürmələri və ya topalmaları deyildi. Rodri daim məhz lazım olan yerdə olurdu.

Müdafiəçiləri sığortalayır, mərkəz yarımmüdafiəçilərinə kömək edir, vaxtında top qəbul etmək üçün açılır və Fransanın mərkəzdən sürətli hücumlarını, demək olar ki, tam dayandırırdı.

Nəticədə Kilian Mbappe, Usman Dembele və Maykl Olise topu təhlükəli zonalardan uzaqda və əlverişsiz vəziyyətdə qəbul edirdilər.

İspaniya yalnız topa sahib olmağa görə yox, həm də məkanı idarə etdiyinə görə qalib gəldi. Bu üstünlüyün əsas memarı isə məhz Rodri idi.

Onun soyuqqanlılığı bütün komandaya ötürülürdü. Təzyiq altında belə düzgün qərar verir, çox nadir hallarda səhv edir və demək olar ki, top itirmirdi.

Hər hərəkəti sadə görünürdü, lakin məhz bu sadəlik dünya səviyyəli futbolçuların əsas fərqidir.

Ağır zədədən sonra bir çoxları Rodrinin əvvəlki səviyyəsinə qayıda biləcəyinə şübhə edirdi. O isə cavabını meydanda verdi.

Dünyanın ən istedadlı millilərindən birinə qarşı demək olar ki, qüsursuz oyun nümayiş etdirdi, Fransa hücumunun ən güclü tərəflərini neytrallaşdırdı və İspaniyanın qələbəsinin əsas dayağı oldu.

Bir çox futbol ekspertləri onun çıxışını turnirin ən yaxşı fərdi performanslarından biri adlandırdı.

Rodrinin statistikası:

* 38 ötürmədən 34-ü dəqiq (89,5%)
* 3 uğurlu topalma
* 7 qazanılmış ikili mübarizə
* 1 qazanılmış qayda pozuntusu

Növbəti möhtəşəm oyun, qanunauyğun nəticə

Yarımfinala qədər Fransa turnirin əsas favoriti hesab olunurdu və bunun üçün kifayət qədər əsas var idi.

Komanda yüksək səviyyəli futbolçulara malik idi, əvvəlki mərhələləri inamla keçmişdi və turnirin ən balanslı kollektivlərindən biri kimi görünürdü.

Lakin məhz güc baxımından bərabər rəqiblə qarşılaşma göstərdi ki, əvvəlki üstünlüklər artıq işləmir. Fərdi ustalıq komanda problemlərini kompensasiya edə bilmədi, əvvəlki təşkilatçılıq isə İspaniyanın davamlı təzyiqi qarşısında tam dağıldı.

Ona görə də yekun hesabı təsadüf kimi qiymətləndirmək olmaz. İspaniya oyunun demək olar bütün komponentlərində rəqibini üstələdi: təşkilatlanma, hərəkətlilik, məkanın idarə olunması, topsuz oyun və öz güclü tərəflərindən maksimum istifadə baxımından.

Fransa isə turnirdə ilk dəfə öz futbolunu rəqibə qəbul etdirə bilən komanda ilə qarşılaşdı və buna hazır olmadığını göstərdi.

Məhz buna görə də final fitindən sonra Luis de la Fuente-nin dediyi sözlər xüsusilə dəqiq səsləndi: meydanda dünyanın ən yaxşı futbolçuları qarşılaşmışdı, amma qalib gələn həmin axşam həqiqətən daha yaxşı komanda idi.

SPORTİNFO.AZ