“Neftçi” ilə “Sabah”arasında keçirilən turun mərkəzi qarşılaşması qolsuz heç-heçə ilə yekunlaşdı.

Turnir cədvəlində eyni xala malik olan komandaların duelində nəticə baxımından üstün tərəf müəyyənləşmədi.

Lakin bu görüşü yalnız hesab üzərindən qiymətləndirmək düzgün olmazdı. Matç həm məşqçilərin taktiki yanaşması, həm də komandaların hücum və müdafiə mərhələlərindəki davranışları baxımından diqqətəlayiq idi.

Belə oyunlarda əsas sual rəqibdən daha çox hücum etmək deyil, onun güclü tərəflərini necə neytrallaşdırmaq və müdafiə təşkilatlanmasını pozmaqdır.

“Sabah”ın oyun fəlsəfəsində rəqibə daha yuxarı zonalarda təzyiq göstərmək, topun itirilməsindən sonra sürətli reaksiya vermək və hücumların davamlılığını qorumaq önəmli yer tutur.

Yüksək müdafiə xətti və təzyiqə əsaslanan yanaşması rəqibi səhvə məcbur etmək, topu rəqib qapısına daha yaxın zonalarda qazanmaq məqsədi daşıyır.

“Neftçi” isə bu cür təzyiqə qarşı topa nəzarəti qorumaq, rəqibin pressinq xətlərini keçmək və hücumları daha əlverişli zonalara daşımaq imkanlarını axtarmalı idi.

Belə qarşılaşmalarda ilk təzyiq xəttinin keçilməsi hücum üçün üstünlük yarada bilər. Əksinə, topun itirilməsi zamanı xətlər arasında məsafələrin artması rəqibə keçid hücumları üçün şərait yaradır.

Oyunun taktiki baxımdan əsas məqamı məhz bu idi: rəqibin oyun quruculuğunu məhdudlaşdırmaqla yanaşı, öz hücum mexanizmlərini nə dərəcədə effektiv işlətmək mümkündür?

Niyə qollar olmadı?

Qolsuz nəticə müdafiə təşkilatlanmasının müəyyən səviyyədə işlədiyini göstərsə də, hücum mərhələsində daha çox keyfiyyətə ehtiyac olduğunu da ortaya qoyur.

Müasir futbolda topa sahib olmaq özlüyündə üstünlük hesab edilmir. Əsas məsələ topa nəzarəti real qol imkanlarına çevirmək, son ötürmənin keyfiyyətini qorumaq və cərimə meydançasında düzgün qərarlar verməkdir.

Eyni zamanda, rəqibin müdafiə blokunu açmaq üçün yalnız fərdi ustalıq kifayət etmir. Mövqe dəyişiklikləri, cinahlarda say üstünlüyü yaratmaq, yarımməkanlardan istifadə və topsuz hərəkətlərin koordinasiyası vacibdir.

Bu elementlər lazımi səviyyədə işləmədikdə komanda topa sahib olsa belə, rəqib müdafiəsini dağıtmaqda çətinlik çəkə bilər.

Digər tərəfdən, hücum zamanı riskin artırılması müdafiədə boşluqlar yaradır. Buna görə də məşqçilər üçün əsas məsələ hücum potensialı ilə müdafiə sabitliyi arasında düzgün balans qurmaqdır.

SPORTİNFO.AZ